Nederlander van het jaar (07-12-2018)

Afbeelding burgemeester Fred Veenstra

Het weekblad Elsevier riep deze week “de burgemeester” uit tot Nederlander van het jaar 2018. En dan in het bijzonder de bedreigde burgemeester. Jos Wienen, collega in Haarlem, is daar op dit moment wel het meest uitgesproken voorbeeld van. Hij moet fors worden beveiligd omdat hij ernstig wordt bedreigd. En er zijn meer collega’s die dit is overkomen. Gelukkig hebben we in onze regio (nog) niet te maken met dit soort toestanden.

Veel verder dan wat extra aandacht van de politie wanneer iemand laat weten dat “hij mij wel weet te vinden” is het, in ieder geval wat mij betreft, nog niet gekomen. Maar eigenlijk is ook dat natuurlijk al een stap te ver. Elsevier vindt dat burgemeesters steun verdienen van hun inwoners omdat ze steeds vaker onder vuur liggen. Dat is een prima opvatting van Elsevier. Maar geldt dat niet net zo voor politieagenten, ambulancemedewerkers, wegwerkers, leraren en heel veel andere beroepsgroepen die in hun werk ook van alles op zich af zien komen? Hoe vaak merken we niet dat mensen zich verschrikkelijk agressief gedragen en daardoor het werk van anderen onmogelijk maken?

Het is overigens wel weer vaak de burgemeester die dan maatregelen kan en moet nemen. De verharding in de samenleving, of de ongenuanceerdheid waarmee mensen steeds vaker op elkaar reageren, zorgt ervoor dat de burgemeester allerlei bevoegdheden krijgt om in te grijpen als dat nodig is. Waar een aantal jaren geleden politie en justitie de bevoegdheid hadden om op te treden bij geweld en criminaliteit heeft de burgemeester nu ook eigen mogelijkheden. En die zijn er ook bij allerlei vormen van overlast. Denk aan het sluiten van drugspanden of de verscherpte toetsing van ondernemers die bijvoorbeeld een horecazaak willen beginnen. Sommige winkeliers moeten een register van ingekochte spullen bijhouden om heling te voorkomen. Op verschillende plekken zetten we buurtbemiddeling en buurtmediation in. En ook onze gemeente heeft inmiddels regels om in te grijpen bij woonoverlast als alle andere oplossingen niet helpen. De discussie over de inzet van BOA’s, de gemeentelijke toezichthouders, speelt ook. Hebben we er niet meer nodig om allerlei problemen in de openbare ruimte te kunnen oplossen? En moeten ze ook worden voorzien van handboeien en wapenstok?

Gisteren was ik bij een vergadering van de commissie Bestuur en Veiligheid van de Vereniging Nederlandse Gemeenten, de VNG. We hebben besloten dat voor de komende tijd ook de bestrijding van seksuele intimidatie en straatintimidatie hoog op de agenda komt. Een actueel thema. Kijk alleen maar naar de discussie die is ontstaan na de uitspraken van Johan Derksen. En het speelt niet alleen ver weg en in grote steden. Het artikel dat Matthijs Sikkes-van den Berg, onze Groen Links-fractievoorzitter deze week in de Leeuwarder Courant schreef was indrukwekkend en veelzeggend.

Er speelt veel en de gemeente kan op veel terreinen ingrijpen. Dat krijgt, terecht, vaak aandacht. Maar we moeten niet uit het oog verliezen dat de inzet van gemeente, politie en justitie zich richten op een slechts een klein deel van de inwoners. De meeste mensen zullen nooit te maken krijgen met de maatregelen die de gemeente kan nemen. Dat zijn de mensen die zorgen dat onze samenleving een echte samenleving blijft. Ik stel voor dat Elsevier in 2019 de “gewone Nederlander” uitroept tot Nederlander van het jaar.

Weblog burgemeester Fred Veenstra.